Geplaatst in Liefde. Veel liefde

De langste dag

waarom

‘Waarom is papa weg?’, vroeg hij.
‘Hij is eten met een vriendin’, legde ik uit.
‘Vindt papa dat leuk?’
‘Ja, dat vindt papa leuk.’
‘Waarom dan?’

Waarom. Waarom. Die vraag over dat gele fruit laat ik het liefst achterwege. Maar waarom is het alweer zo vroeg donker? Omdat de langste dag van het jaar alweer geweest is.
Waarom. Waarom. Waarom kan het niet altijd lang licht zijn?

 

Geplaatst in Liefde. Veel liefde

Dan moeten De Mensen hun oren maar dichtdoen

‘Mogen we buiten in de pyjama spelen met de regenjas van Brandweerman Sam?’

‘Ja, dat mag.’

*juicht*

‘Mogen we ook gillen buiten?’

‘Nee. Dat mag niet. De Mensen slapen nog.’

‘Als De Mensen wakker zijn, mogen we dan gillen buiten?’

‘Nee, dat mag niet.’

‘Mogen we de binnen gillen?’

‘Liever niet. Maar zeker niet buiten. Dat is niet fijn voor De Mensen.’

‘Dan moeten De Mensen hun oren dichtdoen.’

‘Dan moet Tijl zijn mondje dichtdoen.’

*zwijgt even*

‘Nee.’

Geplaatst in De bestsellerbitch

Vakantie boeken en vakantieboeken

De mensen vragen mij vaak of ik nog tips heb. Ze zoeken mij niet op voor tips voor mooie vakanties, schoonmaakweetjes of opvoedingsadviezen. De mensen willen van mij weten welke boeken er mee moeten op vakantie.

Ik geef u mijn vakantie top 3. Let wel. De boeken staan in willekeurige volgorde. Ik kan gewoon niet kiezen. Ik geef ook geen sterren of andere kwantitatieve scores. Ik geef u gewoon drie mooie boeken mee.

Kippencollectief Echte barkeepers heten Henk Land van liefde Mireille van Hout

Het kippencollectief
Een boek dat je tijdens je reis in het vliegtuig of in een middag op het strand zonder veel moeite uitleest. Kakelvers van de pers: het kippencollectief. Hardop lachen mag en een glimlach is gegarandeerd.

Echte barkeepers heten Henk
Ik ben fan van Marja West. Uitgeteld (oeps… stiekem een vierde boek) was echt té grappig en bijzonder. Henk is een totaal ander boek. Het is een thriller waarbij je soms hardop in de lach schiet. En inmiddels weet ik: Oost, West, West Best.

Ibiza land van liefde
Na dit boek houd je niet alleen van Ibiza, maar ook van de schrijfster. Mireille van Hout schrijft zo mooi, zo zorgvuldig. Een boek om van te houden en mee te nemen in je vakantiekoffer.

Geplaatst in De mensen

GEZOCHT: oma

Oma algemeen beschaefd nederlands

‘Mevrouw, kunt u mij helpen… Ik zat in een hoosbui… en ik miste de afslag…mijn TomTom ligt thuis en ik kom uit Brabant…Ik moet naar mijn dochter… Mag ik alstublieft even bellen…’
Aan mijn deur stond een verdwaalde mevrouw. Dapper vanuit Brabant vertrokken om haar dochter te bezoeken.
‘Komt u toch binnen’, zei ik. De wildvreemde dame welkom hetend in mijn rommelige keuken.
‘Dag jongelui’, begroette de oma mijn verbaasde zoontjes die van schrik niet meer met hun lunch durfden te gooien.
Ik gaf de dame een stoel, de telefoon en pakte bovenuit de keukenkast alvast een kopje en een schoteltje. Deze dame kon ik geen mok van Blond voorzetten. Toen ze haar kleindochter aan de telefoon had gehad, leek ze opgelucht.
‘Ze komt me halen’, lachte ze. Ik zette koffie terwijl de vrouwelijke vreemdeling een gesprek met mijn zoon aanging. Hij vertelde dat hij bij Ben had gelogeerd, de dame vroeg hem waarom hij geen melk lustte. Want dat was zo gezond. Ik had de dame blijkbaar een praatstoel gegeven, want ze kletste de volle drie kwartier rond. Ik vond het eigenlijk wel gezellig, dit onverwachte bezoek. Ze converseerde even later met mijn man over het mooie Brabant, de Efteling en haar man die in een verpleeghuis woont. Plotseling zag de dame haar kleindochter aan komen. Haar ogen straalden. ‘Dat is Nienke’, zei ze. ‘De schat’.
Ik deed de deur open voor haar kleindochter. De nieuwsgierige driejarige in mijn kielzog.
‘Hallo, ik kom oma ophalen’, zei ze en: ‘Ik vind het knap hoe je hier terecht bent gekomen’, nadat ze haar oma liefdevol gedag had gezegd.
De oma van het meisje nam uitgebreid afscheid van mijn twee kleine schatjes.
‘Reusachtig bedankt’, zei de dame. Ik glimlachte, omdat ik het verschrikkelijk graag gedaan had.
We zwaaiden haar uit. Net alsof het ook een klein beetje onze oma was.

 

Geplaatst in Liefde. Veel liefde

Het waarom van dingen

Knuffel

Ineens was het best rustig in huis. Er vroeg niemand naar het waarom van dingen. Er slingerden geen dino’s door de keuken en niemand eiste een filmpje van Brandweerman Sam. Er schaterde wel een jongetje, maar de interactie tussen hem en zijn oudere broer ontbrak. Ik bracht het jongste kindje naar bed. Hij vertelde me feilloos wat er met Tijl aan de hand was. Zijn bedje was leeg. Zijn tandenborstel weg en het boek van Jip en Janneke ontbrak van de boekenstapel.

Lees verder “Het waarom van dingen”