Algemeen BeschAEFd Nederlands

Het liefst doe ik elke dag iets wat ik nog nooit heb gedaan. De spanning ervoor en de ontlading erna. Nieuwe dingen doen verrijken je leven. Je leven wordt wat minder saai. Je raakt geïnspireerd en wordt uiteindelijk gelukkiger.

Toen ik een half jaar terug las dat mijn favoriete schrijver, Esther Gerritsen, een nieuw boek zou uitbrengen, raakte ik meteen geïnspireerd. Voor de Boekenkrant interviewde ik haar.

Voor het interview zat ik met zenuwen in de kroeg. Zou ze wel komen? Zou ze de afspraak niet vergeten zijn? Na het interview was ik geïnspireerd en liep ik met een notitieblok vol antwoorden en een hoofd vol mooie quotes het café weer uit.
En mensen: het leven is niet leuk. Het leven is interessant.

Een tijdje terug interviewde ik Manuel. Politieagent in de binnenstad van Apeldoorn. Een hartstikke aardige gast.

Vannacht kwam ik een collega van hem tegen die me staande hield. Ook een aardige gast hoor. Maar hij had een wat minder prettige boodschap.

‘Mevrouw, u heeft geen verlichting op uw fiets. Mag ik uw ID even zien?’

‘O, dat heb ik niet bij me. Dat vind ik zo onhandig als ik ga stappen.’

‘Geen ID kost 90 euro mevrouw’.

Mijn vriendin gaat intussen strategisch staan en houdt haar mond. Haar achterlicht doet het niet en ze heeft ook geen ID mee.

‘Omdat u zo aardig bent, ben ik ook aardig.’ De agent kijkt me aan. ‘U krijgt alleen een boete voor de verlichting. Daar zijn we in Apeldoorn heel streng in.’

Fucking hell. Ik heb serieus echt niks met boetes. Maar ik houd me in en scheld niet.

‘Hoeveel is dat?’

’60 euro.’

‘Wat!’ roep ik. Daar kan ik veel drank voor bestellen. Ik houd me nog steeds in. Met aardig zijn en vriendelijk lachen kun je boetes voorkomen.

‘Ik vind het wel jammer van het geld’, zeg ik dan voorzichtig. Misschien draait hij bij.

‘U reageert wel anders dan degene die ik net bekeurde. Zij begon te huilen.’

‘Wat zielig!’ zeg ik.

‘Nou, dat vind ik helemaal niet zielig’, zegt hij. Hij is ineens weer een agent. ‘Als je gaat fietsen zonder licht, weet je dat je bekeurd kunt worden.’

Hallo. Misschien zat ze wel in de bijstand en was dit haar enige avond in het jaar dat ze naar de stad ging en was ze haar lichtjes vergeten die ze net bij de Action had gekocht.

Bovendien. Zo ken ik er nog wel een paar. Als je gaat autorijden en iemand rijd je auto in de prak, dan had je dat kunnen weten. Dat hoort bij de risico’s van het leven. Als je na jaren sparen naar Nieuw Zeeland gaat en je vlucht wordt geannuleerd: jammer de bammer!

Zeur niet zo, dat kan gebeuren.

Het is een aardige agent. Zeker weten. Hij gaf me 60 euro boete ipv 150. Maar met zijn logica was ik het niet helemaal eens. Natuurlijk hangt veel aan eigen verantwoordelijkheid enzo. Ik betaal die boete heus wel zonder er een advocaat bij te slepen. Maar als je om een boete wilt huilen, dan huil je. Waarom mag je overigens wel lachen en niet huilen? Alles mag er zijn. Als je maar geen gekke dingen gaat doen.

Het gaat weer beter met me. De pharmaceutische industrie heeft weer een heleboel geld aan me verdiend de afgelopen tijd en dat kan me he-le-maal niets schelen. Zolang ik weer kan ademen en leven ben ik dik tevreden. Ik doe weer dingen die de afgelopen periode onvoorstelbaar leken. Ik sta in de ochtend best op tijd op, ik sport weer (ik zit nog laaaang niet op het niveau van voor mijn ziek zijn, maar volgens mijn personal trainer kan ik niet alles tegelijk) en kan voor mijn kinderen zorgen. Dat zijn best een heleboel vinkjes, dacht ik zo. Om het lijstje compleet te maken: ik doe weer wat dingen voor mijn werk, ik schreef een artikel voor One World dat binnenkort verschijnt en ik bezocht een feest van een goede vriendin in het mooie Apeldoorn. In mijn mooiste jurk stapte ik op de fiets.

Sommige feestjes of partijen zijn moetjes. Om al niet te denken aan recepties. Daar heb ik zelf nooit iets van begrepen. Maar ik begrijp de wereld dan ook lang niet altijd goed, anders was ik nooit zo ziek geworden. Maar goed. Dit was een fijn en warm feest met een zelfgemaakt lied en nee, geen pop in de tuin of afzichtelijk spandoek waarin de jarige wordt afgezeken. Niets van dat alles. Ik had mooie gesprekken met leuke mensen en was eerder moe dan me lief was. Maar ook dat hoort allemaal bij mijn herstel. Daarom begon ik al voorzichtig met afscheid nemen rond een uur of half twaalf.
´Weet je wat je moet doen als je het een leuk feest vond?´, vroeg een van de genodigden. ´Dat is een hele mooie, Apeldoornse traditie.´
Omdat ik natuurlijk goed wil inburgeren in Apeldoorn, luisterde ik aandachtig.
´Dan pak je een bloem uit de vaas, die gooi je door de huiskamer en dan gooi je er een wijnglas achteraan. Doe maar. Ik weet dat de jarige* dit enorm zal waarderen. Dat zie je misschien niet meteen, maar in haar hart waardeert ze het. Echt waar.´
Ik plaste in mijn broek van het lachen en daarmee was mijn laatste vinkje gezet. Want in essentie is niets mooier dan in een natte broek naar huis fietsen.

*Vanwege de privacy noem ik geen namen in mijn blogs. Ook geen gefingeerde.

 

Het voordeel van anti-psychotica is dat je niet meer of minder psychotisch bent. Dat is fijn. Daar kan geen mens het mee oneens zijn. Er kleven echter ook nadelen aan. Dat geef ik eerlijk toe en dat is inmiddels ook wel aan mij te zien. Mijn medicijnen zorgen er allereerst voor dat ik ’s ochtends met geen tien paarden wakker te krijgen ben. Dat is geen pure lui- of brakheid. Het gaat gewoon niet. Een ander nadeel is inmiddels mijn omvang. Ik pas mijn lievelingskleding niet meer. De pillen zorgen namelijk voor een enorme eetlust. Daar kan ik grappig over doen, maar het is gewoon ruk. Nu ben ik niet iemand die zelf gaat rommelen met medicatie. Beter luister je gewoon naar je psychiater. Die extra kilo´s kon ik in eerste instantie nog wel hebben, maar toen ik erachter kwam dat zelfs mijn cholesterol steeg, besloot ik onmiddellijk in actie te komen. Sporten moet ik. Gezond eten zal ik. De paaseitjes verban ik. Ik ga aan de slag mensen. Binnenkort zult u niet meer weten wat u ziet. Of nou ja. Als u mij in mijn lievelingspak van Fabienne Chapot ziet rondhobbelen, weet u dat het gelukt is. Die kilo´s moeten eraf. Ik wil niet alleen mentaal maar ook fysiek gezond zijn. En dat kost mij op dit moment nogal wat moeite. Let´s change this shit.