Categorie: Liefde. Veel liefde

Geplaatst in Liefde. Veel liefde

PERSBERICHT – Aefke ten Hagen overhandigt eerste exemplaar van haar jeugdboek ‘Mijn moeder kookt soep van tafelpoten´ aan journalist en auteur Roos Schlikker

Gepost op door Aefke

 

Aefke ten Hagen overhandigt eerste exemplaar van haar jeugdboek Mijn moeder kookt soep van tafelpoten aan journalist en auteur Roos Schlikker

ALKMAAR – Op vrijdag 22 november presenteert auteur Aefke ten Hagen Mijn moeder kookt soep van tafelpoten bij De Utrechtse Kinderboekwinkel. Ze overhandigt het eerste exemplaar aan journalist en auteur Roos Schlikker. Het nieuwe jeugdboek van Aefke ten Hagen, dat wordt uitgegeven bij uitgeverij Kluitman, vertelt het verhaal van de elfjarige Fiep, die opgroeit met een moeder met een bipolaire stoornis.

Aefke schrijft dit boek min of meer vanuit eigen ervaring. Ze is zelf een bipolaire moeder en wil haar kinderen hier in alle openheid mee opvoeden. Met het boek wil Aefke het onderwerp bespreekbaar maken voor kinderen en ouders die hiermee worstelen.

MIJN MOEDER KOOKT SOEP VAN TAFELPOTEN
De elfjarige Fiep heeft het er maar moeilijk mee. Terwijl er in haar eigen leven allerlei spannends gebeurt – ze wordt voor het eerst verliefd, op Mats, en ontdekt haar passie voor gitaarspelen – maakt ze zich ook zorgen over wat er thuis aan de hand is. Fieps moeder heeft een bipolaire stoornis en brengt haar de ene dag huppelend naar school in een elfenjurk en is op andere momenten juist erg verdrietig. Dit maakt het leven voor Fiep heel ingewikkeld. Ze vindt het moeilijk om aan haar beste vriendin uit te leggen wat er speelt en Mats durft ze niet mee naar huis te nemen. Wat als haar moeder weer raar gaat doen? Dan komt Fiep erachter dat een bipolaire stoornis erfelijk kan zijn. Ook dat nog! Waarom kan haar leven niet gewoon normaal zijn?

AEFKE TEN HAGEN
Aefke ten Hagen debuteerde in 2010 met de roman In naam van mijn vader, over een vader en dochter met een bipolaire stoornis. In datzelfde jaar kwam onder pseudoniem het boek Koosje uit, over haar eigen ervaringen met een bipolaire stoornis, en later verscheen Tijdens kantooruren, een boek over een pathologisch leugenaar op de werkvloer. Ze schreef ook diverse korte verhalen die in de prijzen vielen en verfilmd zijn (NCRV). Op dit moment werkt Aefke als communicatieadviseur bij een instelling voor Geestelijke Gezondheidszorg.

Mijn moeder kookt soep van tafelpoten | Aefke ten Hagen | € 14,99 | 160 pagina’s | verschijnt in november |Kluitman | isbn 978 90 206 2486 1

 

Zoeter dan wraak
Geplaatst in Liefde. Veel liefde

Zoeter dan wraak

Gepost op door Aefke

Zo leuk om aan deze bundel mee te schrijven! Mijn korte verhaal heet: De heidag. Nu ben ik al iemand die zich niet per se verheugt op heidagen, maar dit is er een waar je u tegen zegt. En verder…

Een lijk in een moeras, een onverwacht overlijden in een chique villa, onverklaarbare doden. Ongelukkige omstandigheden of kwade opzet? Hoe sluw moet je zijn? Vergelding, liefde en moord spelen de hoofdrol in tien zinderende verhalen.

Boekpresentatie: 16 november 2019. SAVE THE DATE. 

Zoeter dan wraak bundel SAVE THE DATE

 

Motief voor deze bloedstollende bundel: het goede doel.

AUTEURS:
Linda Jansma, Jacqueline P. F. Coppens, Marcella Kleine, Iris Boter, Marjolein van der Gaag, Anita Terpstra, Diana van Hal, Svea Ersson, Aefke Ten Hagen en Katja Schoondergang

Geplaatst in Liefde. Veel liefde, Pieken en dalen

#Ikbenopen

Gepost op door Aefke

Vandaag las ik onderstaand berichtje op Twitter:

Vandaag is het de #dagvandepsychischegezondheid. GGZ Nederland is open en helpt mee om mentale gezondheid bespreekbaar te maken. Help jij ook mee? WIE NOMINEER JIJ? #IkBenOpen

Meedoen is simpel. Je tekent met een stift of een fijne pen een rondje op je hand en zet een foto van jezelf op Social Media.

#ikbenopen
#ikbenopen

 

Ja, ik ben dan wel open, maar dat is een heel proces geweest. Eerst schreef ik onder mijn pseudoniem, maar nu ben ik gewoon Aefke. Ik nomineer niemand anders, omdat ik iedereen zijn eigen proces in de openheid gun. Ik wil niemand dwingen om ook open te zijn over haar psychische kwetsbaarheid. Wel weet ik dat ik me beter, gelukkiger en gezonder voel nu ik gewoon kan zeggen: ik ben Aefke en ik heb een bipolaire stoornis. Ik heb een boek geschreven voor (KOPP)kinderen van 10/12 jaar, om hen een hart onder de riem te steken en te zeggen: praat erover. Met een leuke juf, een fijne buurvrouw of een goede vriendin. Houd de vuile was niet binnen, daar word je alleen maar heel verdrietig van.

Daarom nomineer ik mezelf. Ik wil me hard blijven maken voor openheid. Niet alleen voor volwassenen, maar ook voor kinderen.

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Liefde. Veel liefde

De kaart van vandaag

Gepost op door Aefke

Elke dag trekken mijn collega´s en ik een emotiekaart van Stine Jensen. 

Vandaag trok ik deze:
Kaarten Stine Jensen

Alleen is niet hetzelfde als eenzaam; eenzaam ben je als je tegen je zin alleen bent en graag gezelschap zou willen. Ik vind het heerlijk om af en toe alleen te zijn. Een huis voor mezelf te hebben en lekker te schrijven. Hoe voel jij je vandaag? Voor een reactie geven: ff scrollen naar beneden, dan kun je kwijt wat je wilt!

 

Geplaatst in Liefde. Veel liefde

Mijn vader is een hoarder

Gepost op door Aefke

Mijn vader is een boekenverzamelaar. Sinds een aantal jaren weet ik dat dat verzamelen een naam heeft. Mijn vader is een heuse hoarder. En dan niet zo´n hoarder die je wel eens ziet op tv. Alles wat hij aan kantoorartikelen verzamelde, lag keurig gesorteerd in een kast. Alle boeken stonden op alfabet. Maar het kon maar zo zijn dat hij een bepaald boekengeschenk tien keer had. En daar mocht er dan niet één van weg. Mijn vader heeft me zo de liefde voor literatuur meegegeven. Op een dag kwam hij thuis met een boek van Yvonne Keuls. Het was toen al wat beduimeld, maar mijn vader was trots. ‘Dat is een hele goede schrijfster. Let jij maar eens op.’ Ik las het boek die avond in één keer uit. En de volgende avond weer. Ik herlas het volgens mij wel twintig keer. En mijn vader sleepte de boeken voor me aan. Jan Rap en zijn maat, de moeder van David S. Het kon niet op. Ik verdronk in de boeken. Ik zoog alles op en was fan. Fan van Yvonne Keuls. Ik heb de boeken allemaal bewaard. Hoe beduimeld en kapotgelezen ook. Ik ben een hoarder in mijn eigen kleine huis. Mijn boeken staan ook op alfabet en ik word ziedend als iemand een boek uit mijn bibliotheekje pakt en het verkeerd terug zet. Ik lijk op mijn vader. En ik ben er trots op.

 

Het verrotte leven van Floortje BLoem
Beduimeld boek van Yvonne Keuls
Geplaatst in Liefde. Veel liefde, Mijn moeder kookt soep van tafelpoten

Kind in de krant

Gepost op door Aefke

Werd ik toch zomaar gebeld door het Algemeen Dagblad. Op klaarlichte dag, terwijl ik braaf achter mijn computer zat te werken. Ik natuurlijk helemaal blij, want extra aandacht voor Mijn Boek is altijd mooi. Ik schoot al bijna in de vertelstand. Over hoe belangrijk het is dat er aandacht is voor Kinderen van Ouders met Psychiatrische Problemen. Dat er aandacht voor moet zijn en dat het taboe er maar eens af moet. Maar nee, ze wilden mijn vierjarige zoon interviewen. Omdat het zo leuk is dat zo´n klein menneke fan is van de Beatles. Ik vond het prima, als Bo het ook oké vond. En dat vond hij.
Trots vertelde hij de journalist over bijna alles wat hij weet. Dat George Harisson is overleden, John Lennon is doodgeschoten en de andere twee Beatles nog over zijn. Dat ze mooie liedjes hebben gemaakt en dat hij ‘pellieleen‘ het mooist vindt.
En voor het slapengaan moest hij het nog even kwijt.
‘Mama, ik vind het zo jammer.’
‘Wat lieverd?’
‘Dat John Lennon is doodgeschoten.’
‘Ja schatje, dat is jammer. Heel jammer.’

 

Bo van de Ven is Beatlefan

 

Aefke ten Hagen animatie
Geplaatst in De mensen, Liefde. Veel liefde

Even flink zijn

Gepost op door Aefke

Afgelopen week hebben mijn collega´s en ik aan deze animatie gewerkt. Ik heb geweldige reacties gehad. Mensen vonden het een heel duidelijk en helder verhaal. Want ja, hallo. Niet iedereen weet wat een bipolaire stoornis is. Dat hoeft ook niet. Het is fijn als er begrip is, maar ik begrijp het ook als iemand er geen bal van snapt. Begrijp je? Ik kan het zelf ook niet bevatten. Een bipolaire stoornis. Dan heb je extreme pieken en zeer zwaarmoedige dalen.

Moedig, dapper en stoer
Ik krijg heel veel leuke en fijne reacties op mijn animatie. Mensen vinden het moedig. Dapper. Stoer. Dat snap ik, want ik stel me kwetsbaar op. Toch kwam weer even de periode terug waarin ik moest herstellen van een heftig auto-ongeluk. Mijn huis stond vol met bloemen. Mensen waren zich kapot geschrokken. Ik had wel dood kunnen zijn. Hoe erg allemaal. Dat verdiende een bos vrolijkheid en een berg chocola.

Een touw of pillen
Aan een depressie kun je ook dood gaan. Dat is anders, want dan kies je er zelf voor om een touw of een pot pillen te pakken. Maar is dat eigenlijk wel zo? Kies je zelf voor de dood? Nee. Je ziekte en je gekmakende gedachten kiezen ervoor. En dat is ongelooflijk moeilijk te begrijpen. Dat snap ik. Maar echt. Ik vind het te gek dat er zoveel positieve reacties op mijn animatie komen. Maar mocht je nou denken: wat moet ik doen als iemand depressief is? Ik weet het antwoord wel. Je hoeft er alleen maar te zijn. Te luisteren zonder oordeel. Dat is moeilijk, ook dat snap ik. En als je een andere mening hebt, is dat ook prima. Maar ik wil zo graag helpen het stigma te doorbreken dat er nog steeds op psychiatrische ziekten heerst. Dat auto-ongeluk was erg. Gelukkig heb ik alleen mezelf en mijn auto schade berokkend. Maar die depressie van twee jaar geleden was veel erger. En dan ook niet een beetje. Als ik mag kiezen, ben ik nooit meer depressief.

Het gebroken been
De vergelijking met het gebroken been komt ook nog vaak bij me op. Toen ik de depressie had, kreeg ik kaartjes van mijn liefste vriendinnen, mensen waren bezorgd, de mensen kwamen langs. Toen ik het auto-ongeluk had gehad, was mijn huis veranderd in een bloemenzee. Superlief, heel erg fijn. Ik snap het ook wel. Een auto-ongeluk is concreet. Je auto ligt aan diggelen, ik had hier en daar een schram. En ik was geschrokken en dankte God op mijn blote knieën dat mijn kinderen er niet bij waren.

Stoer?
Wil je zelf bepalen of je onderstaande animatie stoer vindt? Dat mag. Bedenk dan gelijk dat iedereen stoer is die zich kwetsbaar opstelt. Of je nu aan het meisje met de negen pruiken denkt, iemand die van de drugs afkickt… 

Even flink zijn! 
Het maakt niet uit. Iedereen heeft wel eens wat. Van A(lzheimer) tot Z(waar) overspannen. Je hoeft niet alles te begrijpen. Maar het zou vet zijn dat dat psychiatrische taboe eens doorbroken wordt. Stuur ook eens een bos bloemen naar iemand met een burn-out. Ook al snap je er niks van en vind je dat die persoon gewoon even flink moet zijn. Let´s change that shit and spread the word. 

 

Aefke ten Hagen animatie

Aefke ten Hagen
Geplaatst in Liefde. Veel liefde

De M van manisch

Gepost op door Aefke

Soms vragen de mensen het wel eens.
‘Kun jij goed met je praten met je vader? Jullie hebben allebei een bipolaire stoornis.’
Dat laatste klopt.
Maar nee. We zijn allebei opgegroeid in een andere tijd. De Geestelijke Gezondheids Zorg (GGZ) heeft een gigantische ontwikkeling doorgemaakt. Het gezin wordt er nu bij betrokken. Mensen krijgen eigen autonomie. Verantwoordelijkheid voor hun eigen gedrag en er wordt echt niet meteen naar pillen gegrepen. We maken een WRAP en weten dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons gedrag. In noodgevallen wordt er door externen ingegrepen. En dan nog gaat alles in overleg met degene die dit allemaal ondergaat. We denken wel dat er meteen naar pillen wordt gegrepen, maar dat ligt echt wat genuanceerder. Gelooft u mij maar. Been there. Done that. 

Gisteren was ik bij mijn vader. Hij woont in een verpleeghuis. Hij is veranderd. Heeft meer zorg nodig. En die krijgt hij ook. Er zijn veel spookverhalen over verpleeghuizen, maar mijn vader wordt goed verzorgd. En sommige dingen heeft hij, ondanks zijn dementie, dondersgoed in de gaten. Hij heeft het zelf altijd over zijn M van manisch. Die wil hij niet Missen. Het geeft hem euforie. Geluk. Het idee dat hij alles kan wat hij maar wil en dat hij leeft. En die M van manisch maakt zijn omgeving erg Moe. De M van Moe. De M van moedeloos ook. Hij vertelde over al zijn plannen en ideeën die hij nog heeft. Want hij is dat al wel 74, denk maar niet dat hij niets meer kan. Bovendien legde hij ons gistermiddag nog even uit wat een hypothenusa is. De schuine streep van een rechthoekige driehoek die tegenover de rechte hoek ligt. We Googelden. Het klopte.
Hij vindt het moeilijk om de tafel te dekken, maar de meetkunde heeft nog steeds geen geheimen voor mijn vader.

Toen we bij de lift stonden, zei hij het.
‘Jij wilt de M van manisch ook niet missen.’
Ik keek hem aan en knikte.
‘Maar ik moet er nu wel verstandig mee omgaan’, zei ik.
Hij kneep in mijn hand.
‘Het gaat vanzelf weer over’, zei hij.

Aefke ten Hagen